یک عدد پزشک جوان...در تلاش برای ادم خوب بودن و دکتر خوبی بودن...تمام وقت چون تنها کاری که توی زندگیم کردم پزشک بودن بود...بافتنی میکنم...اشپزی میکنم...یه زمانی ساز میزدم ناشیانه... این وبلاگ همیشه زندگی حقیقی نیست...گاهی مجازی گاهی خیالی...پس "من" نوشته ها همیشه این خانم دکتر تمام وقت نیست. حالا این دکتر زیرزمینی کنار دندون موشیش خوشبختترینه
دلم میخواد فقط دوروز از این وضعیت مزخرفم خلاص بشم.دوروز به هیچی فکر نکنم...به اینکه مفید نیستم خنگم به زؤرهایی که بقیه میگن به مریضایی که اعصاب برم نذاشتن...دوروز فقط برم بمیرم
من واسه انتخاب منبع مینور مرددم.اکثرا میگن کرمی،بعضیام میگن پارسیان.